บทที่ 7 เด็กดื้อของเสี่ยชัช 7
ระหว่างเราตกอยู่ในความเงียบอีกครั้ง เขาเปิดเบียร์ยกกระป๋องมาดื่มเพื่อระงับอารมณ์ร้อนให้ใจเย็นลงไปบ้าง ในขณะที่อ้ายทำอาหารค่ำอยู่เงียบๆ เธอใส่ผ้ากันเปื้อนผืนใหม่ที่ไม่รู้ว่าซื้อตอนไหน ส่วนผืนเก่าที่เราไปเลือกซื้อด้วยกันคงจะเอาทิ้งไปหมดแล้ว ผ่านไปไม่นานเธอก็ทำอาหารเรียบร้อยแล้วตักข้าวกินแบบไม่เรียกเขาสักคำ เธอทำเหมือนเขาเป็นแค่อากาศที่มองไม่เห็นด้วยซ้ำ เขาเลยต้องเดินไปตักข้าวแล้วนั่งกินเงียบๆกับเธอ
ติ่ง!!
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นทำให้ต้องหยิบขึ้นมาดูและเห็นว่าเธอพึ่งจะโพสต์รูปน่ารักในตอนซื้อของคนเดียวแล้วน่าจะตั้งกล้องถ่ายรูปเอง เขากดหัวใจให้ทันทีเป็นคนแรกถึงจะไม่ชอบแคปชั่นที่เลือกใช้เท่าไรนักก็เถอะ แต่รูปนี้เธอน่ารักมากจริงๆ ผ่านไปประมาณสิบนาทีก็เริ่มมีคอมเม้นท์ตามมา แถมบางคอมเม้นยังบอกว่าถ้าไม่ทักรักก็ไม่เกิดนะคับ ไอ้พวกเวรนี่มันคิดว่าอ้ายโสดจริงรึไงวะ! แล้วเด็กดื้อคนนี้เนี่ยดันไม่สำนึกที่ทำคนเข้าใจผิดอีกต่างหากด้วย
“โสดห้ามทักบังเอิญว่ารักคนง่าย”
แคปชั่นบ้าบออะไรก็ไม่รู้
“คุยกี่คน?” เขาถามเสียงแข็ง
“อืม…ไม่ได้นับค่ะ พอดีอยู่ในช่วงกำลังเลือกด้วยสิ” เธอตอบด้วยสีหน้าเฉยชาแล้วกันมาสนใจโทรศัพท์แทน ข้อความที่มีคนส่งมาจีบไม่เยอะมากนักหรอก บางคนก็แสดงออกชัดเกินไปว่าจ้องมาล่ออย่างเดียว แล้วหนุ่มนักฟุตบอลที่เหมือนจะดีที่สุดก็ส่งรูปภาพตอนเขาซ้อมอ่อยอีกด้วย เธอรู้ว่าเขามีกิตติศัพท์เรื่องหลอกฟันหญิงเลยไม่ได้คิดจะสานต่อมาก เธอแค่คุยเล่นๆแก้เบื่อเท่านั้นเอง ส่วนเขาก็รู้ตัวว่าเธอไม่จริงจัง เขารู้ขนาดว่ามีคนมารับส่งเธอบ่อยๆด้วย
เสี่ยชัชนั่นแหละคนที่มารับมาส่งแทบทุกวัน
เขาทำเหมือนคนรักทั้งที่ไม่ใช่
“อยู่กับเสี่ยแต่คุยกับมันเหรอ!?”
“ค่ะ”
“หนูอย่าดื้อได้ไหม!?”
“ดื้อยังไงคะ?”
“ก็ที่เป็นอยู่นี่ไง”
“หนูว่าเสี่ยชัชเข้าใจผิดแล้วค่ะ หนูแค่กำลังจะเริ่มต้นใหม่กับใครสักคนเท่านั้นเอง หนูไม่ได้ดื้อเลยนะคะ เสี่ยชัชลืมคำพูดตัวเองที่พูดหลังจากเราเอากันคืนนั้นไม่ได้เหรอ?”
“เสี่ยพูดไม่คิดเอง!”
“ช่างมันเถอะค่ะ! คืนนี้เสี่ยชัชมาค้างครั้งสุดท้ายแล้วต่อจากนี้ก็ไม่ต้องมาที่นี่อีกนะคะ ถ้าหนูเห็นว่าเสี่ยเสนอหน้ามาหาที่นี่ล่ะหนูก็จะย้ายที่อยู่ทันที แล้วถ้าเสี่ยไม่ยอมหยุดจับปลาสองมือก็เตรียมเห็นหน้าผัวใหม่หนูได้เลยค่ะ หนูอิ่มแล้วขอตัวนะคะ” เธอเก็บจานข้าวของตัวเองไปแช่เอาไว้ก่อนเพราะเดี๋ยวพรุ่งนี้ตื่นมาค่อยล้างก็ได้ จากนั้นก็หยิบกระเป๋าเดินเข้าห้องนอนทันที
เสี่ยชัชรักแฟนเก่าแต่เสียดายเธอ
เขาจะเก็บเอาไว้ทั้งสองคนไม่ได้หรอกนะ
ชัชนั่งกินข้าวต่อจนหมดแล้วถึงได้เก็บถ้วยจานไปและล้างให้เธอเองเลย ไม่ได้กินฝีมือของอ้ายนานมากเพราะเราแยกทางกัน มื้อนี้อร่อยมากกว่าร้านอาหารที่เขาไปกินกับฟ้าซะอีก จากนั้นก็เอาผลไม้ทั้งหมดที่ซื้อมาล้างแล้วเก็บใส่กล่องแช่ตู้เย็นเอาไว้ให้
เขาหยิบเหล้าขึ้นมาเทดื่มด้วยความเครียดเล็กน้อยในสิ่งที่เกิดขึ้นแบบไม่ทันตั้งตัวและรับมือไม่ไหว ข้อความจากฟ้าที่ส่งมาพูดคุยเรื่องทั่วไปก็ไม่ได้เปิดอ่านทั้งที่เห็นตลอด สตอรี่ที่เธอลงก็ไม่เข้าไปดูทั้งที่แท็กเขาอย่างชัดเจน เพื่อนก็พากันแซวว่าเราจะรีเทิร์นกันแต่ก็ไม่เคยมีใครได้ยินคำพูดจากเขาสักครั้งว่าจะขอฟ้าคืนดี มีสองคนที่รู้เรื่องนี้นั่นคือชาที่เป็นน้องชายและอ้าย
เธอว่าเขากำลังจับปลาสองมือ
มันก็เรื่องจริง
ผ่านไปนานพอสมควรเลยเขาถึงได้เดินไปที่ห้องนอนแสนคุ้นเคยเพื่อจะได้อาบน้ำ แล้วก็ได้เห็นว่าเธอเปลี่ยนเซ็ตผ้าปูที่นอนใหม่แล้วจริงๆ ก่อนหน้านี้รู้สึกว่าจะเป็นสีน้ำเงินเข้มจนเกือบดำ แต่ว่าตอนนี้ขาวดำลายตาราง อ้ายกำลังนอนคว่ำอ่านหนังสือแล้วเปิดเพลงไปด้วยเลยไม่ได้ยินว่าใครเข้ามา แล้วชุดนอนตัวนี้ก็ช่างยั่วยวนเสียเหลือเกิน ตอนเราอยู่ด้วยกันเธอไม่เคยใส่ชุดนอนสายเดียวเนื้อซาตินแสนพริ้วไหวเลยสักครั้ง แล้วส่วนของกระโปรงมันยังถลกขึ้นจนเห็นแก้มก้นแต่ว่าเธอน่าจะไม่รู้ตัว
“เสี่ยอาบน้ำหน่อยนะ”
“เชิญค่ะ”
“รู้ไหมชุดนอนของหนูเซ็กซี่มากเลย”
“รู้ค่ะ พึ่งซื้อมาเมื่อวันก่อนนี้เอง เสี่ยจะไปอาบน้ำก็ไปสิคะจะมาพูดอะไรนักหนา แล้วเสื้อผ้าก็หาดูในตู้นะคะเผื่อว่ามีกางเกงฟรีไซซ์ที่พอจะใส่ได้บ้าง”
“ถ้าหนูไปขนของเสี่ยออกหมดมันคงไม่ยุ่งยาก คืนนี้ฝันดีนะ” เขาพูดพร้อมกับนั่งลงบนเตียงแล้วดึงผ้าห่มมาคลุมตัวเธอให้ก่อนจะตบะแตกซะก่อน อ้ายหันมองหน้าแล้วเบ้ปากใส่ก่อนจะหันไปสนใจอ่านหนังสือเหมือนเดิม
หลังจากแช่ตัวในอ่างอาบน้ำนานพอสมควรเพราะคิดมากในเรื่องที่เกิดขึ้นในตอนนี้และช่วงเวลาของเราของคนที่มีความสุขมาก เขาเดินออกมาอีกทีอ้ายก็นอนคว่ำหลับสนิทคาหนังสือหลายเล่มและไอแพดที่ยังเปิดเพลงทิ้งไว้อยู่ ช่วงนี้เธอเรียนหนักมากและเห็นว่าวันนี้มีสอบคงจะอ่านหนังสือจนดึกดื่นมาหลายคืน เขาขยับตัวเธอแผ่วเบาให้นอนสบายขึ้นแล้วลูบหัวเบาๆด้วยความเอ็นดูเด็กดื้อคนนี้มากที่สุด จากนั้นเก็บของทุกอย่างไว้ที่โต๊ะหนังสือให้เรียบร้อย ก่อนจะเดินออกไปนอนที่โซฟาก็แอบหอมแก้มนุ่มแผ่วเบาพร้อมยิ้มกว้างออกมา
อยู่กับเธอทีไรสบายใจตลอดเลย
เธอทำให้รู้สึกเหมือนว่าได้กลับบ้านที่อบอุ่น
